Hoewel ik niet meer actief ben als speler was de 4e editie van het top-12 toernooi in café Apollo in Kerkrade een mooie gelegenheid voor een uitzondering met alleen maar argumenten om wél te gaan. Aan mijn tweede plek twee jaar geleden en de eerste plek vorig jaar koester ik goede herinneringen....
Doordat de twaalf spelers in een poule-format spleen en de favorieten en goed scorende spelers zo lang mogelijk uit elkaar worden gehouden, stijgt de spanning aanzienlijk naar het einde toe. In beide voorgaande jaren vield de beslissing in de laatste wedstrijd in het laatste frame.
Verder is het gewoon fijn poolen op de 6-voettafels van Maaskant biljartservice, die werkelijk een lust zijn om op te spelen. De enige verzachtende omstandigheid ten opzichte van 9-voettafels die ik zou kunnen bedenken, is dat ze één leiplaat hebben, wat het relatief makkelijker maakt om een tafels solide in elkaar te zetten. Maar het gaat om meer. Het is bijna raar voor een door de wol geverfde 9-voet poolspeler om aan het eind van de dag te concluderen, dat je je niet een keer zorgen hebt gemaakt om een rare (lekke) band, of een raar lopende tafel, terwijl je met dat prik-priegel-rol-spelletje toch ontzettend kwetsbaar bent voor aflopen. De hoeken van die strakke pockets zijn ook altijd eerlijk en zonder enige twijfelachtige weigering gedurende de dag.
Het zou een lange dag worden. 11 te spelen wedstrijden met 2 pauzes voor een soep met brood en warme avondhap. Daarom had ik op de vrijdag mijn campagnewerkzaamheden iets eerder afgebroken. 
Ik kon bij Jesse Thehu logeren en maakte daar direct gebruik van zijn snookertafel om de oude reflexen in mijn system enigszins te reanimeren (nakko sinds januari). Hierbij moet trouwens gezegd (foto) dat hij de mooiste gameroom heeft, die ik in Nederland ooit heb gezien. Überhaupt de eerste snookertafel die ik bij iemand this heb gezien, dat maakt al snel indruk. Maar het moet gezegd, toptafel (Maaskant), topkamer, muziek, afwerking…een pluim voor Jesse.
Wat betreft pluimen voor Jesse, is het dat weekend daar wel bij gebleven. De winnaar van twee jaar geleden, vorig onverhoopt verhinderd van deelname, brak dit jaar geen potten. Wat heet! Hij werd laatste. Hij won overigens wel een enkele partij, waaronder tegen mij en die bleek heel duur. Want daarmee werd ik op afstand gezet van Nick van den Berg, yes El Nino was there! En waar ik de eerste helft van de dag gelijke tred hield met NVDB, geholpen door winst van Thomas Peeters, jawohl Panzerfaust war da! Op Nick, bleek de stamina-factor doorslaggevend te zijn. NVDB bleef doorgaan met het leveren van kwaliteit en het compenseren van zijn gemis aan 6-voet-ervaring. Hoe? Nou, zo’n 12 uur lang goede patronen zoeken, de cueball perfect controleren op het spekgladde laken en heel weinig missen…
Het siert organisator Rinus Maaskant, dat hij twee Hollanders heeft uitgenodigd om daarmee de Limburgse helden voor een uitdaging te plaatsen, want voor het tweede jaar op rij is de wisselbeker mee naar ‘over de rivieren’ (Alex 2e, Jim Telfer 3e). Rinus Maaskant:”Het enige wat we willen is het 6-voet promoten. Zoals wij ons ook graag op de 9-voet meten, denk ik dat 9-voet spelers het 6-voet als een uitdaging zien en er veel plezier aan kunnen beleven”. Nick van den Berg:”Ik wist niet wat ik moest verwachten, maar het is zeker niet tegengevallen. Alex had het al over de kwaliteit van de tafels, hoe het dan bijna op biljart lijkt, qua snelheid en kwaliteit van de banden….ik ben hartstikke blij gewonnen te hebben, maar ook doodop na die 11 wedstrijden. Tot volgend jaar”.
Oproep aan geïnteresseerden: De return van de Fanon-Cup vindt dit jaar plaats in Holland (boven de rivieren). Voor de geïnteresseerde zaalhouder: Maaskant biiljartservice zorgt voor plaatsing van de 6-voettafels voor deze wedstrijd tussen Limburg en Holland (6 tegen 6) en levert daarmee de perfecte setting voor een mooie Clash op de kleine tafel in uw zaal.
Alex Lely
Op de foto: NVDB & Rinus Maaskant
| < Prev | Next > |
|---|
